Bir insanın en büyük acısı, kaybettiği sevgilisidir.

Gerçekler acıdır, ama kabul etmelisin.

Zavallı bir kadınım, beni çok üzebilirsiniz.

İkimiz de birlikte olamayız, bunu biliyorsun.

Sevmenin acı verdiğini bilir misin?

Geçmişimdeki acıları unutmadım, sadece onları içimde saklıyorum.

Gözlerimde yaş, yüreğimde acı, yüzümde gülümseme.

Ben bir kadınım. Ateşe atılmış bir çiçeğim. Acı bende kalır, güzellik başkalarına.

Beni mahvettiler, beni mahvettiler!

Kendini unutan insanların hafızalarında sadece acı vardır.

Gittiğinde, geri dönme. Yüreğim dayanmaz.

Bir insanın en büyük acısı, sevdiği insandan ayrı düşmekten gelir.

Sevdiklerimizi kaybettiğimizde, gerçek acıyı hissederiz.

Kelimelerle ifade edilemeyecek kadar acı çekiyorum.

Kılıcını sadece düşmanlarının kanıyla değil, aynı zamanda kendi acınla da bileceksin.

Gözyaşlarımı görebiliyor musun?

Zaman, acıyı hafifleten en büyük ilaçtır.

Zaman, acımasız bir düşmandır.

Geçmişte yaşadığımız acılar, gelecekteki mutluluğumuzu engelleyemez, sadece biz onlara izin verirsek.

Kırılan bir kalp, zamanla iyileşir; ama unutulmaz.