Hayat, nehirlerin sürekli akması gerektiği gibi akar.

Doğa, insanın karşısında asla boyun eğmeyecek kadar güçlüdür.

Bir kuşun ölümü, nehirde bir taşın suya düşüşü gibidir.

Özgürlük, kuşların şarkısında saklıdır.

Bir günde bir kuş bile ölür.

Doğa her zaman sana neyin doğru olduğunu söyler. Sen sadece dinlemelisin.

Gözlerimi kamaştıran ne? Bu dağlar mı, bu deniz mi?

Yağmur yağdıkça, ruhum da ıslanıyor gibi hissediyorum.

Bir insanın doğasında yok edilmesi gereken ne varsa, o da insandır.

Belki de Radon, insanların doğasını değiştirmek istiyor. İnsanlar bir canavar yaratmış olabilir mi?

Gece yıldızlar ölürmüş, sabah güneş doğarmış.

Kalbim ormanda atıyor gibi hissediyorum.

Gökyüzüne bakarken, sonsuzluğu hissediyorum.

Benim doğduğum yerde nehirlerin sesi bir başka olur.

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine.

Gökyüzü bile ağlıyor, yağmur damlaları benim gözyaşlarım gibi hissettiriyor.

Bir insanın yerini belirlemek için, ona nereden baktığına bakmak gerekir.

Gökyüzüne bakınca özgür hissediyorum.

Güneşin doğuşunu görmek, bir mucizedir.

Bu vahşi doğa beni büyülüyor.