İnsanların ne düşündüğünü, ne hissettiğini anlamak zor. Onlarla konuşmamız gerektiğinde, söylediklerine değil, söylemek istediklerine dikkat etmeliyiz.

Bir insanın yalnızlığını en iyi, yalnızlığını paylaşan anlar.

Gözyaşlarınızı kimse dindiremese de, yalnız olmadığınızı unutmayın.

Sevdiklerimizi anlamak için onların kalplerine, kelimelerden önce gözlerimizi yöneltmeliyiz.

Başkalarına zarar vermedikçe, insanlar istedikleri gibi yaşamalıdır.

Bir insanın diğer bir insanı anlaması, onun söylediklerinin ötesinde olan şeyi anlaması demektir.

İnsanlar birbirlerinin yaralarını sarmak için varlar. Bu, insan olmanın en güzel yanıdır.

İnsanlar sizin ihtiyaçlarınızı bilmez. Siz başkalarının ihtiyaçlarını bilirsiniz.

Bir insanın kalbine dokunabilmek için onun acılarını paylaşmalısın.

İnsanların çoğu, birbirlerini tanımak yerine birbirlerini yargılar.

Aşk, bazen sadece sevgiliye sarılmak anlamına gelmez. Bazen birinin acısını paylaşmak da aşktır.

Bir insanın değeri, başkalarına ne kadar değer verdiğiyle ölçülür.

Bir insanın gözyaşlarını silmek, onun acılarını dindirmek değildir.

Herkesin gizli bir acısı vardır, kimse kimsenin gözyaşını görmemeli.

Sadece kendi çıkarlarını düşünen insanlar, başkalarını anlayamaz.

Bir insanın en güçlü silahı, başka bir insanın kalbine dokunabilmesidir.

Benim hayatımın anlamı, başkalarının hayatını anlamamda yatıyor.

Kendi acılarını başkalarının acılarıyla karşılaştırmak, acıları ikiye katlar.

Bir gülümseme, karşınızdakine verebileceğiniz en güzel armağandır.

Bir insanın kendi hatasıyla yüzleşme cesareti vardır, ama başka bir insanın hatasını taşırken yok olur.