Aşk, bir çiçeğin açması için gereken güneş ışığı gibidir.

Bir şehir ne zaman susuz kalırsa, o şehirde umut da tükenir.

Bir ağacın gövdesi güçlü olabilir ama kökleri o kadar da değilse, rüzgarın etkisi altında kalır.

Karanlık bir gecede yıldızlar daha parlak görünür, umarım biz de karanlık zamanlarımızda daha iyi oluruz.

Adalet, bazen en zayıf olanı korumak demektir.

İnsanlar ne olduğunuzu görmek ister, gerçek kimliğinizle değil.

Bir çiçeğin açması için, toprağın altında karanlık bir yolculuğa çıkması gerekir.

Bir çiçeğin açışını izlemek, hayatın ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatıyor insana.

Bir aile, hem karanlığı hem ışığı barındıran bir hazine sandığıdır.

Güneşin batışını izlemek, umut demek. Yarın belki her şeyin daha iyi olacağını umut etmek demek.

Zaman ne garip değil mi? Sanki hiç ilerlemiyor gibi.

Geçmişin izleri, geleceğin belirtisidir.

Zamanı durduracak gücümüz olsaydı, şimdi burada olmazdık.

İnsanlar birbirlerine ne kadar kötü şeyler yapabiliyor, değil mi?

Bu ağaçlardaki ruhlar bize bakıyor, biliyor musun?

Birini gerçekten tanımanın tek yolu, onunla konuşmaktır.

Hayat, kararlarımızın toplamıdır.

Hayat yoldaşını bulduğunda, geri kalan her şey anlamsızlaşır.

Zaman, en iyi ilaçtır; ama en kötü fotoğrafçıdır.

Bir anı sonsuza dek sürebilir.