Beni yalnız bırakın!

İnsan birisini sevdiği zaman, onu yargılayamaz.

Kadın erkeğe aşık olunca, bir erkeğe aşık olduğunda, ne olurdu? Ama erkek, kadına aşık olunca, bir kadına aşık olduğunda, o başka bir şey.

Kendi adaletini yaratmalısın.

Sistem içinde farklı olmak, suç işlemek gibidir.

Sustukça suçlu ilan edilirsin.

Hakikat, yalnızca güçlülerin elindedir.

Kaderde yazılı olanı değiştiremezsin.

Gerçeği aramak, yalnızca acı çekmektir.

Adaletin olmadığı yerde hukuk da anlamını yitirir.

Bir gün sıram gelir. Belki de hiç gelmez.

Adaletin olmadığı bir dünyada suçsuz olmak da bir suçtur.

Gerçek suç, suçsuzları suçlu göstermektir.

Gerçek suçlu adalet sistemidir.

Suçlu olan belki de bizleriz, çünkü susarak suça ortak oluyoruz.

Benim suçum neydi ki?

Hukuk, adaletin değil, sadece yasaların bir aracıdır.

Gerçek suçlu kim? Bu, adaletin kendisidir!

Hakim, adaleti sağlamak yerine yasaların arkasına saklanıyor.

Hayat, insanın kendi başına anladığı bir şey değil, insanların birlikte anlaması gereken bir şey.