Ailemle burada yaşamak istiyorum, benim için en iyisi bu.

Bazen, sevdiğimiz insanları kaybetmemiz gerektiğini fark ederiz. Çünkü onlar bizim için en iyisi olmayabilir.

Burada olduğum için pişman değilim, burası benim evim.

Herkes seni sevemez, seni sevmek zorunda değilim.

Hayatımın kontrolünü elimde tutmak istiyorum.

Seni sevmem için bir nedenim olmalı, değil mi?

Bir çocuğa sevgi vermek, ona dünyanın en değerli hediyesini vermek demektir.

Sevgi, aile değildir. Sevgi, aile olmayı öğretir.

Özgürlüğümü savunacağım, ailemle yaşamak zorunda değilim.

Bir çocuğun gözlerindeki ışık, onun geleceğini aydınlatır.

Sana mı soracağım seni mi seveceğim?

Burada büyüyebilirsin, seninle ilgileniriz.

Bir insanın çocukluğu, onun kim olduğunu belirler.

Bir çocuğun gülmeyi unutması ne kadar kötü olabilir ki?

Bir halk ne zaman gerçeği aramayı bırakır, o zaman diktatörlük doğar.

Medya, gerçeği değil, hikayeyi yayar.

Herkesin içinde bir kahraman vardır. Önemli olan o kahramanı keşfetmektir.

İnsanları yönlendirmek için bir gülüş, bir jest yeterlidir.

Hayatta en büyük başarı, kendin olmaktır. Başkalarının beklentileriyle değil, kendi isteklerinle yaşamayı öğrenmelisin.

Gerçeği aramak için gerçekleri saklamak, gerçekleri örtbas etmek için gerçekleri aramak gibidir.