İnsanlar bazen sana hayatlarının gerçeklerini söylerler. Sen de onları dinlersin.

Sokakta bir aile bulabilirsin. Kendi aileni seçebilirsin.

Her şey inançla başlar. İnanırsan yaparsın.

İnsan en çok da kendine yabancılaşır. Kendi içinde kaybolur ve kim olduğunu unutur.

Hayat sana ne derse o olursun. O yüzden iyi bir şey olduğunu düşün.

Zaman, en iyi ilaç değildir. Zaman, yara izlerini sadece biraz daha solgun yapar.

Hayat, kendi içinde taşıdığı acıların üzerine yeni acılar eklemekten başka bir şey değil.

Hayat her zaman kolay değildir, ama yine de yaşamaya değerdir.

Hayatın en iyi yanı, her gün bir başka fırsat sunmasıdır.

Hayatta her şeyi kaybettikten sonra, kaybedecek bir şey kalmaz.

Bazen hayat, en büyük darbeyi vurduğunda gerçekten hayata başlamış olursun.

Hayat, bize verilmiş bir hediye değil. Onu savaşarak kazanmalısınız.

Hayat bir yarıştır. Önemli olan bitiş çizgisini nasıl geçtiğindir.

Ölümsüzlük ütopik bir düş. Gerçek dünya acımasız.

Herkesin bir sonu vardır. Benimkinin de zamanı geldi.

İnsanlar birbirlerini ne kadar çok sevebilir?

Geleceğinizi düşünün. Yoksa başkaları sizin yerinize düşünmeye başlar.

Bir aşkın tadı olabilir mi?

Bir kadın bir erkeğin yemeğini bu kadar lezzetli yapabilir mi?

Hayatımda hiçbir zaman bir çiçeği bu kadar özlemedim.