hüzün

Herkesin bir dert kuşu vardır, kiminin yuvası yüreğindedir.

Beni çocuk yaşta yetim bıraktın, şimdi seni torun yaşta yetim bırakıyorum.

Bir türkü kadar hüzünlü, bir aşk kadar derin.

Bu topraklarda kan dökülmezse eğer, toprak susar.

Beni unut, beni unutur gibi yap!

Hüzün, insanı derinlere çeken bir ok gibidir. O oku çıkarmak gerekir.

Gözyaşları, kalbin yağmurudur. Kimi zaman sadece temizler, kimi zaman ise yaralar.

Yaralarımızı saracak zamanımız olmadı. Düşmanlarımızı bile saygıyla uğurlayamadık.

Belki de dünya bu kadar güzel çünkü her anımızın bir sonu var.

Benim sana ne kadar aşık olduğumu sen hiç bilmedin.

Seni sevmeye devam ediyorum, ama sen artık burada değilsin.

Hüzün, insanı en çok hatırladıklarına bağlar.

İnsanın içindeki acıyı, su bile dindirir.

Benim gözyaşlarım ne kadar tuzlu olursa, acım da o kadar büyüktür.

Birlikte olmak istedik ama olamadık. Belki bu yüzden seni hala seviyorum.

Anılarınızı silmeyin, sadece toza karışmasına izin verin.

Gölgelerin arasında kaybolmadan önce son kez bana bak.

Hayatınızı kaybettiğinizde, önce yaşadıklarınızı hatırlayacaksınız.

Seni seviyorum, ama seni koruyamam.

Gözyaşları, ruhun yağmurudur. Bulutların gözyaşlarıdır.