Insan dogasi

Ne insanlar vardır ki, yıldızları seyrederler de cisimleri hakkında bir şey demezler.

Gel gör ki işin aslı, herkes kendi gönlünde biten hikâyesini anlatır.

Herkesin bir kusuru vardır, hoş görmek gerekir. Yoksa dünyada kimse yaşayamazdı.

Ey insan! Seni yaratan Tanrı’dan kork, düşman olma. Onu pek iyi tanımazsın, o senin en gizli yerini bilir.

“İnsan dünyaya neden gelmiştir?” diye sorduğumuzda; “Dünya insana ne vermek için var olmuştur?” sorusuna cevap aramalıyız.

İnsanın dünyada yaptığı işlerin en iyisi, başkalarına faydalı olan ve kendisini de üzmeyen iştir.

İnsanların en kötüsü, insanlardan korkandır. İnsanın kendisinden de beter olamaz.

Ey insan! Kendi nefsini tanı. Nefsini tanıyan, Rabbini tanır.

İnsan yüreğindeki sevgiden ve özlemden başka hiçbir şey gerçek değildir.

İnsanlık denizinden bir damla bile olsa, karaya ulaşmadıkça tat bulamaz.

Her varlık yoktan yaratılmıştır, her yapılan bozulacaktır; adalet ve zulüm de bir gün ödüllendirilecektir.

İnsan doğasını anlamak için bazen her şeyi kaybetmek gerekir.