Insan dogasi

Bir insanın karakteri, onun korkularından daha önemlidir.

Herkesin içinde bir canavar vardır, farklı olan onu beslemeyenlerdir.

Yalan, en korkunç kıyafetidir insanın.

İnsanlar ne kadar çabuk yargılarlar, ne kadar hızlı mahvederler birini.

Deniz, insanları küçültür, onları acımasız yapar.

Bir insanın ne kadar kötü olduğunu kimse bilemez. Önemli olan, onun içindeki iyiliği görebilmektir.

Hayatın ne kadar zor olduğunu bilmiyorsunuz, insanlar ne kadar zor olabilir.

Bir kişinin karakterini, güçlü olduğunda değil, zayıf olduğunda görebilirsiniz.

İnsanlar acımasız… Kendi çıkarları için her şeyi yaparlar.

İnsanlar ne kadar yalnız, ne kadar yalnızlar!

İnsanlar, parayı zengin olmak için kullanır. Ama parayı kullanacak bir şeyleri olmadığında, parayı kullanmak için insanları kullanırlar.

İnsanlar kötü, kıyamet gibi bir şey. Ama hep daha fazla yakıp yıkmak isterler.

Bir insanın gerçekliğine ulaşmak için ona dokunmak yetmez.

Hiç olmayan bir şeyi görmek ve olmadığını söylemek, insanın işi, hayvanların değil.

Bir insanın ne zaman ne yapacağını kestirmek zordur. Özellikle de o insan artık insansa…

Herkesin içinde bir melek vardır, bazılarının kanatları vardır.

Bu dünya çok acımasız bir yer. İnsanlar, başkalarının acı çekmesini izlemekten hoşlanıyorlar.

Bir insanı asla tanıyamazsınız, sadece biraz anlayabilirsiniz.

Kötülük, insanın içinden gelir.

Bir insanın gözlerine bakarak, onun hakkında ne bildiğini sanıyorsun? Gözler, gerçeği değil, insanların sana göstermek istedikleri şeyi yansıtır.