Insan dogasi

İnsanlar, ne öğrenmek istediklerini bilmezler. Öğrendikleri şeylerle yetinirler.

Bir insanın içindeki karanlığı görmek, o insanı tanımak demektir.

Hayat, insanın kendisine yaptığı bir hırsıza benzer. O, insanı zaman içinde soyup soğana çevirir.

İnsanlar çok çabuk unuturlar.

Bir insan asla bir köpek olamaz. Bir insan daha kötü olabilir.

Bir insanın yalnızlık çekmesi, kendi kafasına vurması gibi bir şeydir.

İnsanlar unutmak istediği şeyi unutmaz, hatırlamak istediği şeyi hatırlamaz.

Korkunç bir şey olması gerekiyor ki, bu kadar çok insanın bunu yapmaya çalıştığını görmek zorunda kalsın.

Ölüm, insanın kendisinde başlar.

İnsanlar, ya çok sıcak ya da çok soğuk olmalı. Ortası yok. Ya çok iyilik ya da çok kötülük.

İşin aslı, insanlar sadece kendi çıkarları için çalışırlar.

Bir insanın yaşamı, ayaklarındaki bir çift çarık kadar basit olmamalı.

Savaş, insanların ne kadar aptal olduğunu gösterir.

İnsanların doğası nedir? İyilik mi, kötülük mü?

Hayır, yalnızım. Herkes yalnızdır.

Birlikte olmak istediğim insanı hiç tanımadım. İnsanların çoğu aptal.

Bir insanın ne kadar yalnız olabileceğini tahmin bile edemezsin.

İnsanlar kötülüğü seçmez, kötülük insanı seçer.

Kan, insanı insan yapan en güçlü unsur değil mi?

Bir insanın gerçek yüzünü görmek istiyorsan, ona güç ver.