Sevgi olmadan insanlar birbirlerini yemeye başlar.

Bir insanın yüzüne bakarak ne düşündüğünü anlamanın bir yolu olmalıdır.

Bir insan yalnız yaşamaz!

Kimse kimseyi sevmese, hiç kimse sevilmemiş olurdu.

Hayat daima böyle olmadı mı? İnsanlar birbirine yanlış anlamalarla sarılıp durmuyorlar mı?

İnsanların ne istediğini bilmek zor bir iştir.

Bir insanı tanımak istiyorsanız, onunla birlikte gülmeyi deneyin.

Bir insanın kendi başına yaşaması mümkün değildir. Her insan diğer insanlara muhtaçtır.

İnsanın bir yere gitmesine gerek yok; önemli olan, o yerde kiminle birlikte olduğudur.

Hayatımıza giren insanlar, ya iyileştirir ya da mahveder.

Bir insanın sizden ne kadar nefret ettiğini anlamak için, onun sizinle nasıl konuştuğuna değil, sizi nasıl konuşturduğuna bakın.

Hayat, bana hep aynı şeyi hatırlatıyor: İnsanlar birbirine yabancıdır.

Bir insanın yüreğinden geçenleri görebilmek için, onun yüzüne bakmaya değil, gözlerinin içine bakmaya bakmalısın.

Bir insanın başka bir insanı tanıması çok zor.

Kimse bir erkeği gerçekten tanıyamaz, bilmemek daha iyidir.

Kimse bir adamın cebine bakmaz, aklına ve yüreğine bakar.

Yalnızlık, yalnızlık aynı şey değil miydi? Tek fark insanlarla birlikte tek başına olmamak.

İnsanlar birbirlerine hiçbir zaman gerçeği söylemezler.

Bir insanı gerçekten tanımak istiyorsan, ona neye sahip olduğunu değil, neyi kaybettiğini sor.

İnsanlar birbirlerine neden bu kadar kötü davranıyor?