Unutmamam gereken bir şey var: Ben de insanım.

Doğanın cömertliği, insanın cimriliği karşısında kaybolup gider.

Bazen bir insanı tanımak için ona bakman yeterlidir.

Bir insanın en büyük hikayesi, o insanın hayatıdır.

Hiç kimse kusursuz değildir. Bu yüzden kusurlarıyla sevilmeyi bekler insan.

Hayatta insanın en büyük hatası, hiçbir şeye dokunmamaktır.

Herkesin kendi hikayesi var, değil mi?

Bir insanı öldürmek, bir insanı öldürmektir. Kutsal bir şey değil!

Bir insan, tanıdığı insanların toplamıdır.

Benim de gözlerim var, ben de görüyorum. Ben de insanım.

Kötü bir insanın elinden hiçbir şey gelmez, iyi bir insanın elinden her şey gelir.

Bir insanın yaşama hakkı, onun insanlık onuruna sahip olmasından gelir.

Bir insanın yalnızca hayvanlardan üstün olması, onun hayvanlardan daha zalim olabileceği anlamına gelmez.

Gün gelir, savaş bitse de insanlar hala ölümü seçer.

İnsanlar birbirlerini bir tüfekle öldürüyorlar, ama aslında tüfek yok, ölüm var.

Bir insanı gerçekten tanımak için, onun içindeki çocuğu görmelisin.

İnsanlar yalnızca yüzeye bakarlar, onların derinliklerine inmezler.

Bir insanın melek olabilmesi için önce insan olması gerekir.

İyi bir insan olmak istiyorsan, önce kötü bir insan olmayı öğrenmelisin.

İnsan kalbinin gücünü gördün mü hiç?