Bir insanı gerçekten tanımak için, onun gözlerine bakmalısın.

Bir insanın içindeki fırtınayı görebilmek için yüzüne değil, gözlerine bak.

Güvenmek, bir insanın diğer insanlara olan en büyük hediyesidir.

Bir insanın ne olduğunu savaşta değil, barış zamanında görebilirsin.

Savaş bitmeli, insanlar barış içinde yaşamalı.

Zafer, ne zaman gelirse gel, kaybeden hep insan olur.

Adaletin olmadığı yerde, insanlık da yok olur.

İnsanlar, kendi başlarına birer canavar olurlar.

İnsanlar, yalnızca kendilerine zarar verir.

İnsan nankördür, hayvan bile değildir.

İnsanlar ölünce yalnızca sayı olurlar.

Bir insanın yaşamı ne kadar kıymetli olabilir ki?

Bir insanın kalbi ne kadar makinelerden farklı olabilir ki?

Bir insanın gerçek değeri, başkalarına nasıl davrandığıyla ölçülür.

İnsanın en büyük yararı, insan olmaktır.

Bir insanı gerçekten tanımak, onun hakkında öğrendiklerinle değil, onun hakkında öğrenemediklerinle başlar.

İnsanlar neden bu kadar acımasız olmak zorunda?

Kim bilebilir ki, bir insan başkalarını ne kadar sevebilir?

İnsan, özgür olmadan yaşamamalıdır.

Bir ağaç ne kadar büyürse büyüsün, kökleri yerindedir. İnsanlık da köklerini unutmamalı.