Bir tablo sadece bir tablo değildir, o bir insanın yaşamıdır.

Sanatçı olabilmek için önce bir insan olmak gerekiyor.

İnsanlık, kendi kaderini belirler.

Bir kalbi olmayan bir adam, asla gerçek bir insan olamaz.

İnsanlar, istedikleri kadar iyi olabilirler. Ama yine de insanlardır.

İnsanlar ne zaman gerçekten tanınsa, o zaman gerçekten yaşarlar.

Ben de bir insanım ve insanlar ağlar. Ağlamayanlar taş olur.

İnsanlar için her zaman bir umut vardır.

İnsanlar, kalplerini açtıklarında gerçek sevginin ne olduğunu anlarlar.

Kimse kimsenin gözyaşı ile oynamaz, kimsenin acısını istemez.

Herkesin birinin yüzünü görmeye ihtiyacı vardır.

Bir insanın kalbine giden yol, karnından geçer.

Savaş sırasında insanlar gerçek yüzlerini gösterir.

Bir hayaletin bile duyguları vardır, ben de hissediyorum.

Hayat, acı ve sevinç arasında gidip gelmektir. İkisi de bizi insan yapar.

Biz sadece bir köle değil, insanız!

İnsanlar birbirlerine bu kadar yabancı olmamalı.

İnsanlar size kim olduklarını değil, size ne olduklarını söyler

İnsanlarla tanışmak, onları tanımak, ardından onlardan ayrılmak… İşte hayat bu.

Bir insan, başka bir insanın ne kadar acı çektiğini asla bilemez.