Karanlık

Zaman, insanın kendi içindeki karanlık bir kuyudur.

Bir insanın en büyük düşmanı, kendi içindeki karanlıktır.

Hırsızlık insanın içindeki karanlığı ortaya çıkarır. Bir insan ne kadar karanlık olabilirse, o kadar büyük hırsız olabilir.

Bir insanın içindeki karanlık, onu aydınlığa ulaştırabilir.

Yalnızlık, insanın en karanlık gecesidir.

İnsanlar, karanlıkta gerçek yüzlerini gösterirler.

Karanlıkta bile bir ışık görürsün, umut asla kaybolmaz.

Karanlık, sadece ışığın eksikliğidir.

Bir kapı kapanırsa, başka bir kapı açılır; ama arada çok karanlık olabilir.

Bir insanın en büyük korkusu, kendi karanlığıdır.

Güneşin doğuşunu izleyen, karanlığın korkularından kurtulur.

Bir insanın içindeki karanlığı görebilmek için, ona ışık tutmalısın.

Bazen insanlar, en karanlık zamanlarında bile umudu bulurlar.

Kendi içindeki karanlığı aydınlatamayan, başkalarına ışık olamaz.

Karanlık bir oda, karanlık bir kalp gibidir.

Bir insanın içindeki karanlık şeyleri düşünmekten korkmamalı. Onları düşünmek, onları yenmek için ilk adımdır.

Karanlık bir ormanda yürümek, güvende olmadığını bilmek gibidir.

Güneş doğarken, karanlık uykuya dalar. Güneş battığında, karanlık uyanır.

Karanlık, ışığın yokluğudur, ama ışık; karanlığın yokluğu değil midir?

Hayatın gerçeklerine bakabilmek için bazen karanlıkla yüzleşmek gerekir.