kimlik

Bir insanın ruhu, kendisine karşı bile yabancı olabilir.

Sadece bir insanım, işte böyle, bir insan.

Ben bir insanım, beni tanıyorsunuz, ben insanım!

Gibi davranıyorsunuz, ama değilsiniz.

Ben bir Almanım, Almanya’da doğdum, Almanya’da büyüdüm, Almanya’da yaşıyorum. Ama burada bir yabancı gibiyim.

Kurtlar arasında var olabilmek için, kendi kurt olman gerekebilir.

Ben bir insanım, bir adamım, bir erkeğim!

Bir insanın gerçek kimliği, kendi hikayesinde saklıdır.

Kendini kaybetme, kim olduğunu unutma.

Kim olduğumu biliyor musun? Ben bir Yahudi’yim, senin gibi.

Beni tanımayı bırak, kendi kendini tanımaktan acizsin!

Hayatta önemli olan şey, neye inandığın değil, kim olduğundur.

Anılarımız bizi kim olduğumuz konusunda yanıltabilir.

Gerçek hayatta seni tanıyan biri değilim, bu yüzden bana gerçekleri anlat.

Ben bir kötü adam değilim. Ben bir adamım.

Anılarımız bizi biz yapan şeylerdir.

Kim olduğunu hatırlamıyorsan, ne olduğunu da hatırlamazsın.

Başkalarının bizi tanımlamasına izin vermek, kendi gerçek kimliğimizi kaybetmemize neden olur.

Bir insanın çocukluğu, onun kim olduğunu belirler.

Benim adım Ererim. Benim adım Daha Büyük Yapı. Benim adım Ererim.