korku

Bilinmeyenin korkusu, acı çekmektir. Ama bilinmeyene karşı koyarsanız, belki de hiç acı çekmeyeceksiniz.

İnsanlar, öldürülen bir kadının kanıyla yazılmış bir mektubu okumak isterler.

İnsanlar korkarlar, çünkü yaşamaktan korkarlar. İnsanlar korkarlar, çünkü ölümden korkarlar.

Bir zamanlar burada işkence yapılan bir yer varmış, burada insanlar öldürülürmüş…

Korku, kayıp bir ruhun, bir gölgenin, bir hayaletin, o kapının ardında, o karanlıkta saklanmış olduğunu düşünmektir.

Buradaki sessizlik, normal bir sessizlik değil. Bu sessizlik, korkunç bir sessizlik.

Bir insanın en büyük düşmanı, kendi içindeki korkularıdır.

Korku ve acı, asıl değişimi tetikler. Bu değişim, ya iyilik ya da kötülük tarafında olabilir.

Korkarım ki, annenin hayaletinden daha kötüsü, annenin hayaletidir.

Korku, insanın en büyük düşmanıdır.

Her şeyi göreceksiniz, hepsini göreceksiniz!

Bir insanın içinde sakladığı sırlar, onu en çok korkutan şeylerdir.

Sözlerin beni korkutmuyor, yalnızca acıtıyor.

En büyük korkum, Tanrı’nın beni duymadığını hissetmek.

Çok korkunç bir şey, Tanrı’nın sessizliği.

İnsanlar kurtadamı değil, kurtadam insanı korkutmaktadır.

Onlar burada! Onlar hep burada!

Bir şeyler var. Bir şeyler var!

İyi bir dadı olacağımı düşünüyorsunuz, değil mi?

Korkularını kabul etmek onları yenebilmektir.