korku

Beni kurtarın! Beni kurtarın!

Bir samurayın cesareti, korkusunu gizlemesinden gelir.

Artık ölüler aramıza karışıyor

Bir insanın içindeki korkuyu anlamak, onun kendi köklerine inmek demektir. Bu karanlık yerde, gerçek yüzümüzle yüzleşiriz.

Korku, ne zaman başlar? Bir insanın içine çöreklenir ve orada büyür. Çünkü korkunun kökeni, insanın kendi içindedir.

Korkma, gerçek değiller. Hayal ürünü…

Sen de ölümsüzsün artık…

Yaklaşma, tehlikeli!

Burası neden bu kadar sessiz?

Karanlıkta gördüklerin, gerçek değildir.

Onları gördüm, hepsi öldüler.

Korku, içimizde yaşar.

Korku, bulaşıcıdır.

Bu evde bir şeyler var, hissediyorum.

Demir, insanın içine işler, onu yutar, öldürür ve sonunda insan olmayan bir şeye dönüştürür.

Kendini kaybetmekten korktuğun zaman, asıl kendini bulursun.

Bir insanın en büyük düşmanı, kendi korkularıdır.

Korku, karanlık ve yalnızlık… İşte bu bir ölüm öncesi durum.

Asıl korkulu olan şey, korkunun kendisidir.

Hayatta insanın en büyük zaferi, kendi korkularını yenmektir.