Melankoli

Gece, karanlıkta kaybolan kelimelerin sesidir.

Karanlık bir güneşin altında doğmuş gibiyim.

Kocaman bir karanlık içindeyim ve hiçbir yere gitmeyeceğim.

Neden en iyiler hep giderler?

Zamanın ne olduğunu anlamak için çok geç, artık sadece bekleyebiliriz.

Sadece bir anı olmak var ya… Varlığın bir anlık ışıltısı…

Seni sonsuza dek unutamam.

Bir gün öldüğümde, bir cübbem olacak.

Gökyüzüne bakarken, içinde boğuluyorum gibi hissediyorum.

Güneş battığında yalnızlık beni sarıyor, içimi donduran bir yalnızlık.

Yaşamak, sonsuz bir acının içinde yaşamaktır.

Geceyi seviyorum. Gündüz insanların yüzlerine baktığımda içim kararıyor.

Kendimi bir samurayın gölgesi kadar yalnız hissediyorum.

Ölüm daha güzel olacak.

Sadece kışın kar yağar, insanın yüreğine de kar yağar.

Bir gün sen de ayrı düşeceksin, ne olur, sevgili!

Kendimi neşeli hissetmiyorum, sanki içimde bir boşluk var.

Karanlık bir dünyada yaşıyoruz, yıldızlar bile parlamıyor.

Bir gün yağmurların altında sevdiğim kadının gözyaşları olacak.

Güzel olan şeyler sadece bir anıdır, bir anı, bir anı…