Sokakta yaşamak, sokaklarda ölmek… Yürüyüp gittiğimiz her sokak, ölümüne uzanan bir yol oluverir.

Sana bir şey söyleyeyim mi? Ölümün ne kadar sıkıcı bir şey olduğunu asla fark edemezsin.

Bir insanın ölümü, onun hayatını anlatır.

Herkes bir gün ölecek, önemli olan nasıl yaşadığın.

Ölüm, benim patronumdur.

Günahlarımı ölümümde alıp götüreceğim.

Bir gün öleceksin. Hepimiz bir gün öleceğiz. Bu yüzden yapabileceğin tek şey, yaşamanın tadını çıkarmak.

Bir gün herkesin ölüm tarihi belli olacak, sadece kimse haber vermiyor.

Benim için ölüm bir rüya. Uyanır uyanmaz unutulur.

Bu dünyada tek bir gerçek var, o da ölüm.

Hayatta her şey biter, sadece ölümün sonu yoktur.

Ölüm, acıyı hissetmeyecek kadar soğuk ve acımasızdır.

Yalnızca ölenler özgürdür.

Yaşamak bir ayrıcalıksa, ölmek neden suç olsun?

Mükemmel bir ölüm olmalı, değil mi?

Bir gün ölürken, yapmayı en çok istediğin şeyi yaparken ölmek istersin.

Çünkü insanlar, aşkla yaşarlar; aşkla ölürler.

Kimse buradan canlı çıkmayacak.

Ölüm, bir hayalet gibi dolaşır sokaklarda. İnsanlar ona inanmak istemezler, ama sonunda hep karşılaşırlar.

Ölüm, sadece bir geçiş kapısıdır.