Şüphe

Bana inanmıyor musun? Sana kendi ağzımdan söylediğim halde inanmıyor musun?

Benimle konuşurken ne kadar derine inebileceğini merak ediyorum. Burada bir şeylerin pek iyi gitmediği kesin.

Virgil, sana güveniyorum. – Ben bile benden şüphe ediyorum.

Beni kandıramazsın! Beni kandıramazsın!

Suçlu kim, suçlu kim, suçlu kim!

İnsanlar sadece gördükleriyle yetinirler, gerçekleri sorgulamazlar.

Seninle ne zaman konuşsam, aklımda hep bir soru işareti bırakıyorsun.

Neden bir casus olduğumu sorduğunu mu merak ediyorsunuz?

Bazen en büyük düşmanlarımız, kendi kafamızdaki şüphelerdir.

Sana inanmayacağım. Sen benimle alay mı ediyorsun?

Bazen en büyük düşman, içimizdeki şüphedir.

Görünenin ardındaki gerçek, her zaman sandığımızdan daha karanlık olabilir.

Çoğu zaman, gerçek olanın ne olduğunu bilemeyiz.

Bunu yapamam, bana zarar vermez miydi?

Bir insanın gerçekten bir insana aşık olduğunu nasıl anlarsınız?

Ölüler yaşıyor olabilir mi? Olmaz öyle şey!

Neden ağaçlar bize saldırıyor, Elliot?

Belki de hiçbir şey olmadı.

Bu işte bir tuhaflık var.

Gözlerimizle gördüğümüz her şey gerçek mi?