Umutsuzluk

Kimse buradan canlı çıkamaz!

Karanlık her şeyi kaplıyor.

Umutsuzluk kapıyı çalarsa, ona kahraman olmak için kapıyı aç.

Beni durduramazsınız! Ben insanım!

Umurumda değil artık. Öldüm ben zaten.

Umutsuzluk, insanın en büyük düşmanıdır.

Gökyüzünde yıldızlar varken, neden bu kadar çok karanlık var?

Tıpkı bir bisiklet gibiyiz, bir tekerleğimiz eksik, ileri gidemiyoruz.

Benim için her şey bitti.

Kurtuluşun yok, sadece başka bir hapishane.

Savaş ne zaman biter? Savaş ne zaman biter?

Kendimi bir köpek gibi hissediyorum.

Yaşamak, bütün bu kötülükleri göğüslemeye değer mi? Değmez.

Hayatta bazen yapacak hiçbir şey kalmaz.

Benim için artık bir anlamı yok.

Bu dünyada kimse mutlu değil.

Bir gün her şeyin yoluna gireceğine dair inancımı kaybettim, ama yine de umut etmekten vazgeçmedim.

Gökyüzü her zaman mavi olacak mı?

Beni bırakın, beni bırakın! Beni bırakın… Beni bırakın! Beni bırakın!

Karanlıkta yürüyenlerin kendi gölgelerini bile göremezler.