Umutsuzluk

Bazen insanlar ölmeyi istiyor, çünkü acılarla dolu bir hayatları var.

Umutsuzluk, insanın en büyük düşmanıdır.

Hiç kimse buradan canlı çıkmayacak.

Benim için her şey bitti.

Hayatın acımasızlığına alışmak zorunda kalıyoruz.

İnsanlar acımasız… Kendi çıkarları için her şeyi yaparlar.

Sıradan insanlar için hayat her gün biraz daha zorlaşıyor.

Yoksulluk, çaresizlik, açlık… İşte gerçek hayat.

Bu dünya, herkesin vurdumduymaz olduğu bir yerdir.

Kimsenin kimseye asla yardım etmediği bir dünyada yaşamak, güzel bir şey.

Bu savaşta ne kazanabiliriz ki? Bizim için neyin farkı var?

Çünkü insanlar yozlaşıyor, insanlar yozlaşıyor, insanlar yozlaşıyor!

İnsanın en büyük acısı, hiçbir şey yapamamaktır.

Hepimizin hayatında öyle anlar olur ki, sadece ölüp gitmek isteriz.

Bir gün de bu işin sona erdiğini düşünüyorum.

Biz işçiler, yalnızız.

Biz çocuklara hükümetin verdiği en iyi şey, toprağa düştüğümüzde çürümeyeceğimiz mezar taşları olacak.

Hiçbir şeyim yok, ben bir hiçim.

Geleceğe dair hiçbir umut yok.

Bir gün bu ülkede değişiklik yapabileceğimizi zannediyorduk, ama yanıldık.