İnsanların ne kadar yalnız olduğunu fark ettiğin an, bir daha geri dönemezsin.

Özgürlük, kendi yalnızlığını seçmektir.

Savaşın gürültüsü arasında, dostlarımın sesleri sustu. Yalnızım, yalnızım ve kılıcım elimde…

Yalnız başıma iyi değilim.

Kimse beni anlamaz. Kimse anlamaz.

Yalnızlık bir kaderdir, kabullenmeli.

Herkesin kendi ağacı var, benimse yapraklarımı yere döküp gidenlerle dolu.

Hayatım boyunca hep yalnız kaldım.

Herkes biraz yalnızdır, değil mi?

Her şeyi kaybettim. Her şeyi. Tek başıma kaldım.

Hayatımın sonu geldi. İnsanlar birbirlerini anlamaz, birbirine acımaz oldu. Çok yalnızım.

Hayatımda yapayalnızdım, sen geldin. Şimdi, seninle yapayalnızım.

Bir insanın ne kadar yalnız olduğunu anlamak için, onun gözlerine bakmak yeterlidir.

Yalnızlık biraz çocukça bir şey aslında.

Bir insanın yalnızlığı, onun gerçek yüzünü ortaya çıkarır.

İyi insanlar her zaman yalnızdır.

Bir insanın en büyük korkusu, yalnız kalma korkusudur.

Bir gün bu dünyadan ayrılmak istediğimde, ailem ya da arkadaşlarım olmayacak.

Hayatta yalnız değilsin. Sadece yalnız hissediyorsun.

Kimse yardım gelmeyecek. Sen ve ben burada tek başına kaldık.