Bir insanın karakteri, başkalarının önünde değil, yalnız kaldığında ortaya çıkar.

Biz işçiler, yalnızız.

Bir insanın en büyük korkusu, yalnız kalmaktır.

Hayatın içerisinde bazı yalnızlıklara katlanmak zorunda kalabiliriz.

Kendimi hiçbir yerde ait hissetmiyorum, ne bu dünyada ne de başka bir yerde.

Yalnız olmak, yalnız hissetmekten daha iyidir.

Yalnızca sen varsın, başka hiç kimse yok.

Hayatımda birçok insan gördüm. Ama hiçbiri beni gerçekten tanımadı.

Gökyüzünde yıldızlar var olduğu sürece yalnız değilsin. Unutma, sen de bir yıldızsın ve ışığını kaybetme.

Hayatta en büyük hata, doğruyu yapmaya karar verdiğinizde yalnız olmanızdır.

İnsanlar yalnızdır. Hayatın bir parçasıdır bu.

Hayatta asla yalnız değilsin. Etrafındaki ışığı görmek için içindeki karanlığı kabul etmelisin.

Yalnızlık, insanın en büyük düşmanıdır.

Kalbinde sevgiyi taşıyan, asla yalnız değildir.

Bir insanın karakteri, başkalarının önünde değil, yalnız kaldığında ortaya çıkar.

İnsanlar beni sevmiyor, değil mi? Onlar sadece korkuyorlar.

Gittikçe daha fazla insan var, ama her zamanki gibi kimse yok.

Hayatımda hiç bu kadar yalnız hissetmemiştim.

Bir insanın yalnızlığını hissettiğinde, deniz kenarına gitmesi gerekir. Deniz, insanın yalnızlığını dinler.

Kendimi yalnız hissettiğimde, şarabımı alırım ve çalarım.