Susuz kalmak, insanı içten içe kemiren bir kurbağa gibidir.

Bir insanın yaşamındaki en büyük acı, sevdiği kişinin acısını görmektir.

Birini sevdiğinizde, onun acısını çekmekten korkarsınız. Ama yine de onu seversiniz. Çünkü sevgi, acının kendisidir.

Geçmişte yaşanan acılar, bizi güçlü kılar.

Bir kişinin hayatını bitirmek, bir ömür boyu sürecek acıların başlangıcı olabilir.

Kalp yaralı olduğunda, ruh da kanar.

Bir kadın sevgilim var ama hiçbir zaman ona sahip olamayacağımı biliyorum.

Beni mahvederken, benimle birlikte mahvettin.

Bazen en güçlü insanlar, en büyük acıları gizleyenlerdir.

Acı, herkesin taşıyabileceğinden daha ağırdır.

Bir kalbin kırılması, sadece camın kırılmasından daha fazlasıdır.

Bazen en büyük acıları yaşayanlar, en güçlü insanlardır.

Acı çekmek, kaybetmek, yaralanmak… İnsan olmanın bedeli bu değil mi?

Herkesin acısı kendi acısıdır, hiç kimse başkasının acısını hissedemez.

Acıyla başa çıkmak için bir yol bulmalısın.

Geçmişte yaşanan acılar, geleceğe ışık tutabilir.

Bir insanın yüzündeki gülümseme, asıl acıyı en iyi saklayandır.

İnsanlara yalan söylemek zorunda kalmak, en büyük acıdır.

Sevdiklerimizi kaybetmek, yaşamın en acı gerçeklerinden biridir.

Sevgi, bazen acı verir.