Herkes bir rüzgar bekler, bir poyraz.

İnsanlar ya ürkütücüdür ya da acınası.

İnsanlar, hayatlarının anlamını unutmak için çok çabalarlar.

Ne yaparsan yap, sonunda ölüm var.

Bir gün gelir de seni, senin bile bilmediğin bir yerden vururlar.

Ölürüm ama seni bırakmam!

Beni affet Allah’ım!

İnsan öyle bir an gelir ki, bağırıp çağıramaz!

Bir insanın değeri, sahip olduklarında değil, kaybettiklerinde belli olur.

Kalbinde kin taşıyan, hiçbir zaman gerçek huzuru bulamaz.

Beni unutmayacaksın!

Güçlü olmak, acı çekmeyi istememek değil, acı çekerken dahi dimdik ayakta durabilmektir.

Benim için yaşa, benim için öl!

Herkes bir gün kendi yalnızlığıyla karşılaşır, önemli olan ona nasıl göğüs gerdiğindir.

Kızlar babalarını ister, annelerini değil!

Bir kuytuda saklanan gerçekler, bir gün tüm yalanları yıkar.

Sen bittin benim için!

Hayatta en büyük zafer, kendi korkularını aşmaktır.

Burası benim evim, benim cennetim.

Başkalarının senin hakkında ne düşündüğü, senin gerçek kimliğin değildir.