hayatın doğası

Sadece ölülerin sessiz olduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz. Çünkü ölülerin de bir ayini var.

Zaman, en güçlü yaradılış, en güçlü yok eden, zaman.

Düşten başka bir şey değildir yaşamak, bir düş ki, biterse yok olur.

Hayat, bazen en umutsuz anımızda bile bize sürpriz yapabilir.

Ölüm her şeyin sonudur.

Çocuklar ölmez, biterler en fazla.

İki inek de aynı andan doğar, yaşar ve ölür. Ama hiçbir zaman birbirlerini tanımazlar.

Ölüm olmadan yaşayamazsın.

Hayat, bir çiftlik evinin ortasındaki sabırsız bir köpeğin havlamasına benzer, gerisi sessizliktir.

Bir insanın hayatı, sanki bir ağaç gibi, doğar, büyür, ölür. Ama insanın hayatı, ağaçtan farklı olarak, acı çeker.

Hayat, gözyaşları dökerek gülmenin ve gülerek ağlamanın sonsuz döngüsüdür.

Hayat budur. Yaşamak ve ölmek.

Hayat, denizanasından kurtulmaya çalışırken kendini saran ağdır.

Hayat, insanın kendi iç dünyasında yaşadığı bir rüyadır.

Hayat bir kumar oyunudur.

Hayat, bazen en karanlık anınızda bile umudu saklar.

Hayat, ne kadar karmaşık olursa olsun, aslında bir yapboz gibidir.

Ölüm, hayatın başka bir yüzüdür.

Hayat, bir çiçeğe benzer. Güneş altında açar ve gözyaşları altında solup gider.

Hayat, bazen gördüğümüz ışık değil, hissettiğimiz karanlık olabilir.