hüzün

Gözyaşlarının acısı, kılıcımın keskinliğinden daha derindir.

Bir insanın hayatındaki en kötü anı, sevdiği kişinin başka birine aşık olmasıdır.

Yıldızlar, geceye hüzünlerini bırakırken, ben yine seni düşünüyorum.

Her şeyin başladığı yere gitmek istiyorum.

Neden ölüme gitmek zorundayız? Neden hep biz?

Zaman, bir yılan gibi sızarak geçiyor. Onu tutmanın bir yolu yok.

Ağlamayı unutmuş bir çocuğun bedeni, ne acıdır bilsen.

Seninle sonsuza kadar mutlu olmak isterdim, ama bazı masallar gerçek olamaz.

Bir gün gelir, seni seveni bile unutursun, bütün sevdiklerini, bütün sevinçlerini unutursun… Her şeyi unutursun.

Birlikte ne kadar mutlu olabilirdik biliyor musun?

Hayatımda bir kez bile kendimi mutlu hissetmedim.

Keşke seni asla tanımasaydım.

Yıllarca gizlenen gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalmak, çok acı verici bir deneyim olabilir.

Her şeyi yapabileceğini mi sanıyorsun? Hayatımı mahvettin!

Kalbim, geçmişin gölgelerinde hapsolmuş.

Beni neden hatırlamıyorsun? Beni tanımıyor musun?

Hayatımda hiç kimseyi böyle sevmedim, seni sevdim.

Ölülerin arasında yabancı olmak, yaşayanlar arasında yabancı olmaktan daha kötü.

İnsanlar bir şeyleri unutmak için gelir göle, yanılmıyorum değil mi?

Aşkın acısı, ayrılığın hüznü bir ömür sürer.