Ölüm, insanoğlunun en büyük zayıflığıdır.

Ölümü görmek, ondan kurtulmaktan daha zor.

Ölüm, yaşamın sahip olduğu en büyük sırdır.

İnsanlar her zaman kendi çıkarları doğrultusunda davranır.

Kesin olan bir şey varsa, o da insanların aptal olduğudur.

İnsanlar ne isterse onu görmek isterler, gerçeği değil.

Bir insanın gözlerinden görebildiği kadarıdır sadece gerçeklik.

İnsanlar birbirlerine ne kadar zarar verebilir?

Bir insanın hayatı ne kadar sürerse sürsün, cahilliği, acımasızlığı, bencilliği, korkaklığı içinde barındırıyorsa, o insanın yaşamış olmasının ne önemi var?

İnsanlar çok şey yapabilirler. İnsanlar, özgür olduklarını unuturlar.

Bir insanın kelimeleri, onun en büyük düşmanı olabilir.

İnsan, bir yalnızlık içinde var olur.

Bir insanın gerçek yüzünü görmek istiyorsan, ona güç ver.

Savaş, insanların en kötü yanlarını ortaya çıkarır.

İnsanların ne kadar aptal olduklarını anlamak için onların seviyesine inmek gerekir.

Bir insan doğduğu andan itibaren yıkılmaya başlar. Kaderi, ona ne zaman ve nasıl yıkılacağını gösterir.

İnsanlar birbirine yardım etmekten korkar, çünkü kendi zayıflıklarını görmek istemezler.

Bir insanın zayıf noktası, onun en güçlü yanı olabilir.

Bir insanın ne kadar kötü olabileceğini tahmin bile edemezsin.

Kimse saf değildir. Hepimizin kıyısında köşesinde bir leke vardır.