Insan dogasi

İnsanlar, kendi yarattıkları acılara alışır ve sonra onları sevmeye başlar.

İnsanlar, kendi yarattıkları korkulara mahkumdur.

Bir insanın kalbi, sonsuz bir okyanustur. Derinliklerinde ne gizler, kimse bilemez.

Yalnız kalmak, bir insanı mahveder.

İnsanlar birbirine acı çektiriyor, bu yüzden kimse mutlu olamaz.

İnsan, yalnız doğar ve yalnız ölür.

İnsanlar, birbirlerine ne kadar acımasız olabilir!

Neden hiç kimse neden olduğu gibi davranmaz, neden herkes başkası gibi davranır?

İnsanlar bazen en çok yalnızken kalabalık olurlar.

Bir adamın içindeki kötülüğü görmek için, onu bir kadının gözünden görmek gerekir.

Hayat, herkesin bir şekilde hata yapmasına izin verir.

İnsanlar tuhaf bir şekilde mutlu olmaya çalışırlar.

Gerçek kötü, insanın kalbinde saklıdır.

Savaş, insanın en iyi yanlarını da en kötü yanlarını da ortaya çıkarır.

Bir insanın içindeki deniz, hiçbir zaman durmaz. Dalgaları bazen yükselir, bazen alçalır; ama asla durmaz.

Savaş, insanların en kötü yanlarını ortaya çıkarır.

Bir insanın yüreğinde ne varsa, aynı şeyin yüzüne de yansır.

Bir insanın yüzüne bakarak, onun doğruyu mu söylediğini, yoksa yalan mı söylediğini anlayabilir misin?

Yaşamak ne garip bir şey. İnsan bir gün doğuyor, bir gün yaşıyor, bir gün ölüyor.

Hayat, insanların nasıl yaşadıklarına bağlıdır.