“Hayat” denen bu esrar perdesinin ardında ne gizli varsa hepsini kabul etmekten kaçınmayınız!

Bir saniye vardır, bir ömürdür.

‘Keşke’lerle başlayan düşler, sonunda kederle dolmaz mı?

‘Evde olacağıma dair anneme söz verdim. Ben de hep yalan söylüyorum.’

Göğe bakıp yıldız saymak ve bilmek ki onların her biri ışık taşıyor, aynı zamanda çocukça bir eğlencedir.

Hayatta en hakiki mürşit ilimdir, fendir.

‘Ben bir çocuğum,’ dedi birdenbire. ‘Bir kız değil, bir çocuk.’

‘Zulmedene karşı susmak, zulme yardımcı olmaktır.’ dedi Feride.

Benim için en büyük kahraman, gözlerine baktığım zaman kalbimi titretmeyen bir insandır.

‘Hayat’ kelimesi Arapça’dır ve ‘hâye’ kökünden türemiştir. Bu da ‘canlılık’ anlamına gelir.

Ey insan, aşk ola ki; canı bir nefeste veresin. Ondan sonra ne olacağını düşünme!

‘Gerçek sevgi, birbirini sevenlerin arasına set çeker.’ diyenlere inanma!

Kalbinde sükunet bulamayanın aklı da karışık olur.

“Üzülme,” dedim. “Zaman bize ne getirirse hoşuna gitmeyebilir,” diye teselli ettim onu.

Padişahım, hükümdarlar sadece kılıçla değil, akılla da saltanatlarını devam ettirirler.

Sevgiliyi kıskançlıkla sorgulamak, sevgilinin kalbini yaralar.

“Kaderin cilvesine bak!” dedi. “Dünya bir dönemlik olsa gerek.”

Sözünde durmayan, insanların gönlünde de yer etmez. İnsanlar ona güvenmezler ve sevmezler.

“Yolumuza devam edelim” dedik mi? O zaman hiçbir engel önümüzde duramaz.

“Yabancılık”, insanın ruhuna salgıladığı bir hastalığa benzer.