Umutsuzluk

Mutluluğun kapısını çalmayın. İçeriye sadece acı ve pişmanlık dolu odalar açılır.

Bütün umutlarımı kaybettim, artık hiçbir şey umurumda değil.

Hadi be! Yavşaklık yapmayın, efendiler. Bu işin sonu yok.

Gözyaşlarının acısı, içten içe büyüyen umutlardan daha hafif kalır.

Savaş, hayalleri ve umutları paramparça eder.

Umutsuzluk, insanı en çok yoran duygudur.

Sırtında güneş var, ama yüreğinde kar.

Hayat, ne zaman başlasın ki? Benim için hiç başlamadı.

Kendini öldürme fikri hoşuma gitti, çünkü sıkıcı bir adamım.

Hayat, umutsuzdur. Ama umutsuzluğa kapılmamalı.

Gökyüzü hiç bu kadar ağır basmamıştı üzerime.

Yalnızlık, çölde susuz kalmak gibi bir şey. İçinde boğuluyorsun.

Hayat, sen onun içinde olduğunda güzelmiş gibi gözükür, ama aslında tam tersidir. O kadar da güzel değildir.

Burada hiçbir şey olmayacak, burası bir harabeye dönecek.

Benim adım Manon, benim suyum yok, hiç suyum yok.

Benim hikayemde mutlu son yok, sadece başlangıçlar var.

İçine düştüğün bu karanlık deliğin sadece seninle sınırlı olduğunu sanıyorsun, ama değil.

Bir umut ışığı göremiyorum.

Her günüm bir öncekinden daha kötü olmaya başladı.

Bir kadın dağa gider ve hiç kimse onu aramaz.