Yalnızlık, insanın en büyük düşmanıdır. İnsanın yalnızlığı, onu kendine düşman yapar.

Hayatta yalnız değilsen, bir şeylerin gerçekten değerli olduğunu hissedersin.

Benim anlamadığım bir şey var. Bu kadar çok insanın içinde nasıl yalnız olabiliyoruz?

Herkesin bir kalbi var, ama kimse onunla ilgilenmez.

Gökyüzünün kenarında, sonsuzluğun ortasında, yıldızların arasında yalnız kaldım ben.

Kimse beni anlamıyor, kimse dinlemiyor!

Bir insanın içini en çok yakacak olan ateş, yalnızlıktır.

Kalabalıklar arasında yalnızlık çekmemek, sessizlikte huzur bulmak, hayattan zevk almak isterdim.

Ne garip değil mi? İnsanlar birbirlerine çoğu zaman yalnızlıklarını anlatmazlar. Ama öfkelerini anlatırlar.

Beni hiç kimse sevmedi. Beni hiç kimse sevmedi, ben de kimseyi sevmedim.

Yalnızlık, içinde bir sürü insan barındıran bir liman gibidir.

Yalnızım, ama yalnız değilim.

Gerçeği arayanlar, her zaman yalnız kalır.

Bir insanın yalnız olması, yalnız olduğunu hissetmesinden daha kötü bir şey olamaz.

Yalnızlık insanı yorar.

Kimsenin umurunda değilim.

Beni kimse anlamıyor.

Beni yalnız bırakın! Beni bırakın!

Yalnızlık, senin yanındayım.

Kimse, yalnız doğmaz. İnsan, kendini yalnız hisseder.