Kendimi bir samurayın gölgesi kadar yalnız hissediyorum.

İnsanın, dostları vardır. Ama geriye dönüp baktığında, sadece kendisinin olduğunu görür.

Yalnızlık, karanlık bir ormanın içinde tek başına yürümek gibidir.

İnsanlar yalnız kalmayı tercih ederler, çünkü yalnız kaldıklarında sadece kendileriyle yüzleşmek zorunda kalırlar.

Kimseyle bir ilişkin yok. Kendini bu kadar izole etmeye devam edersen, bunalıma kapılacaksın.

Bir insanın yalnız yaşaması zor bir şey.

Bir insanın yalnızlığını en çok çevresindekilerin yüzlerinden anlar.

Yalnızlık sadece bir insanın seçimi olmayabilir.

Beni anlayan yok.

Ben yalnızım, çok yalnızım.

Bir insanın arkadaşları olması, hayatı boyunca hiçbir zaman yalnız olmayacağı anlamına gelir.

Birlikte olmak, yalnız olmaktan daha iyidir. Ama her zaman seçilecek bir şey değildir.

Yalnızlık, kendi içinde bir keşiftir.

Bir kadın, aşık olduğu adamın gözlerindeki yalnızlığı hisseder.

Hayatın anlamı, hiçlikle sarmalanmış bir yalnızlık.

Kimse yok mu? Kimse beni duymuyor mu?

Her şeyin sonunda, insanlar yalnızca kendi başlarına kalır.

Ailenin büyüklüğü, kalabalık olmanın getirdiği avantajları düşünürken, bir ailedeki yalnızlığı unutursun.

Hepimiz yalnızız, yalnız kurtlar gibi.

Hayatımda hiç kimse beni anlamadı.