Sevdiğiniz birine sarıldığınızda onun kalbinin ritmiyle kendi ritminizin uyumlu olduğunu hissedersiniz.

Kalbimde senin için özel bir yer var, orası sadece senindir.

Bir insan sevdiği işi yaparsa hayatının sonuna kadar çalışır.

Bana bakıp gülümsediğin zaman, kendimi daha iyi hissediyorum.

Hayatta en çok neyi seversiniz? Beni mi?

Bir hafıza inşa etmeye çalışıyoruz, ama her şey sonsuz.

Geçmişte yaşananlar, gerçek mi, hayal mi, yoksa hatırlanmış bir hikaye mi?

Zaman geçer, başka bir zaman olur. Beni hatırla.

Geçmişe dair hiçbir şey hatırlamıyorum.

Hatırlamak, hatırlatmak gibidir; her an yeniden başlamak gibidir.

Belki de seni tanımamak, seni sevmekten daha iyidir.

Hatırlıyorsun değil mi? Geçen yıl Marienbad’daydık, sen bana aşık oldun.

Gece karanlığı, insanın kendi içindeki karanlıktan daha korkunç olabilir.

Kimse bir başkasının hayatının ne kadar karmaşık olduğunu bilemez. Kimse bir başkasının acılarını, sevinçlerini, korkularını tam olarak paylaşamaz.

Bir insanın sevdiği zaman, sevdiği insana yüklediği anlam, o insanın gerçek yüzünden çok daha gerçektir.

İnsanlar hep bir şeyi bekler, hep bir şeylerin hayalini kurarlar. Ama işte, hayal ettikleri şeyler olmazsa, sırf beklemek için bile yaşamaya değer mi?

Bir insanın gözlerinden başka neyi vardır ki, onun gerçek olduğunu bilelim?

Bir insan bir insanı nasıl anlar ki?

Bir insan karanlığa benzer, yalnızlığında kaybolur, bir başka insana benzeyinceye kadar.

Hayatımızda bir erkek olsun diye beklemeyeceğiz.