Insan dogasi

Bir insanın gerçekten ne olduğunu asla bilemezsin. Kötü mü, iyi mi? Hep karışık bir halde olur insanlar.

İnsanlar genellikle kendi hayal kırıklıklarını yaratırlar.

İnsanlar birbirini asla gerçekten tanımaz. Sadece yüzlerini tanırız.

Bir erkeği yaşayarak öldürürler.

Zaman içinde insanlar değişir.

Hayatta herkes bir şekilde hırsızdır. Kimi para için, kimi sevgi için.

Hayat kısa, insanlar ise çoğunlukla aptal.

Bir insanın içini görebilmek için sadece bakmamak gerekir, hissetmek gerekir.

İnsanlar, gerçekten de kuzgunlar kadar aptal olabilir mi?

İnsanlar genellikle kendi hakkında bildikleri kadar iyidirler.

İnsanların gerçek kimlikleri, onları sinirlendiren şeylerde ortaya çıkar.

İnsanlar ne olursa olsun, her zaman kendi menfaatlerini düşünürler.

Herkesin bir tarafı vardır, Hud. Seninki de var.

Kimse kimseye güvenmiyor. Bu nedenle, insanlar mutsuz oluyor.

Kabul ediyorum, insanlar zavallı varlıklardır.

Sıradan insanlar, olağanüstü koşullarda ne kadar hızla vahşileşebileceklerini keşfetmeye meyillidir.

İnsanlar, içlerindeki canavarları özgür bıraktıklarında ne kadar korkunç olabileceklerini unutuyorlar.

Dünya dış dünyadan daha kötüdür, çünkü insanlar var.

Oturdukları yerde birbirlerini yemek zorunda kalacaklar.

İnsanlar o kadar acımasız ki, onlar sana zarar vermeden önce senin onlara zarar verdiğini söylemeye başlarlar.