yalnızlık

Bir insanın yalnız olduğunu hissettiği an, dünya ona dar gelmeye başlar.

Bir yalnızlık var, sadece seninle dans etmek isteyen, sessizce ve derinden.

Bir yalnızlık var, seninle konuşmak isteyen, ama senin konuşacak kimseye ihtiyacın olmadığını bilen.

Hayat, kimi zaman insanlara yalnız kalmayı öğretir.

Beni herkes sevemez, işte bu yüzden yalnızım.

Kimse kimseyi sevmez. Herkes kendine ait bir duvarın ardında sevdiğini zanneder.

Yalnızlığın en zor yanı, yalnız kalmaya alışmış olman.

Kimse bana ‘Seni seviyorum’ dememişti. Ben de kimseyi sevmedim.

Kimse beni inanmıyor.

Yalnızlık, bir insanın en büyük düşmanıdır.

Kimse yalnız yaşayamaz, yalnız ölemez.

Gözlerimi açtığımda, dünyada hiç kimse yoktu.

Hayatımda hiç kimse beni anlamadı.

Yalnızlık, kalabalık bir odada bile hissedilebilir.

Bazı insanlar sonsuza dek aşık olurlar. Onlar genellikle yalnız ölürler.

Hayatta yalnızız, diğer insanlar sadece birer yankı.

Benim hayatımda bir tek sen varsın. Başka kimse yok.

İnsanlar bazen yalnızdır, ama o yalnızlıkta bile bir aradaydırlar.

Kimseyle konuşmamak en iyisi. Hem insan kayboluyor, hem de kaybolan bir şey arıyormuş gibi görünüyor.

Bir gün herkesin yanında olup, hiç kimsenin kalbinde yer edinememek, çok acı bir şey.