Belki de hayat, birbirimizi sevdiğimiz insanları kaybettiğimiz sürece anlam kazanır.

Hayatta kaybettiklerimiz değil, sahip olduklarımız bizi gerçekten tanımlar.

Sevdiklerimizi kaybettikçe, onların anılarıyla büyürüz.

Her şeyi kaybetmiş bir insanın, kaybedecek bir şeyi yoktur.

Her kayıp bir başka keşif demektir.

Senin gibi bir adamın, böyle bir kadını kaybetmesi gerçekten acıklı olurdu.

Savaşın en acı yanı, kaybettiklerimizi geri getiremememizdir.

Arkadaşlarını kaybetmek zor, ama savaşman gerekiyor!

Bir gün seni buldum ve kendimi kaybettim.

Hayatımın en kötü günüydü, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Hayat bazen öyle acımasızdır ki, en sevdiklerimizi bile elimizden alabilir.

Bir şeyin önemi, onu kaybettiğinizde anlarsınız.

Küçük şeyleri kaybetmek büyük acılar yaratır.

Hayatım boyunca birçok şeyi kaybettim, ama umudumu asla.

Küçük şeyleri önemsemeyen, büyük şeyleri kaybeder.

Hayat, seninle vardı benim için. Sen gittikten sonra geriye sadece ölüm kaldı.

Bir gün seni kaybedersem, hayatımın anlamını da yitireceğim.

Hayatta bir tek annem vardı, o da benden intikam almak için öldü.

Hayatımda birçok şeyi kaybettim. Ama en çok kendimi kaybettim.

Benim için çok geç, artık yapabileceğim bir şey yok.